بي بهانه

وقت حضور توهوا اينجا بهاري بود

باران كه ميزد زندگي در لحظه جاري بود

باخود چه بردي آسمان ازغصه لبريز است

باران كه ميبارد دلم همرنگ پاييز است

بي بهانه...

آرام تر بيا جنس دل من شكستنيستمن ساكتم اگر كه درد دلم نگفنتنيستاين با شكوه لحظه ي ناب سرودنم مثل تمام لحظه هاي خوب ،رفتنيستاي لعنتي نرو . . . . پر پرواز من بمان پرواز شوق دلم من با تو ديدنيست نيمه شب 1394/8/14 بي بهانه...

بانو
بخواب
نمیدانم
چشمهایت به پای کدام سپیده سبز شده اند
سیاهی یلدای این شبهای سکوت و تنهایی

تیره تر از آنست که با بیداری تو سپید شود....
بخواب

بانوی تنهایی

بي بهانه...

من عاشق جنگمميان چشمهايم و نگاهت....... آنگاه كه بي شرمانه ميگريزد نگاه تو از چشمهايم در نبرد نابرابرچشم من بتازد نگاه تو بگريزد چشم هايم پراز عشق خلع سلاح كند شرم نگاهت رانگاهت را.....ن گا هت را....نگاهترا....... بي بهانه...

تو....

يك اتفاق بودي

ساده

مثل همه اتفاقهايي كه ميافتد

عبور رهگذري خسته از كنارم

مثل هر روز......

گذر نور از پنجره اتاقم

مثل هر صبح...........

يا شايد هم ساده تر

آنقدر كه نديدمت

اما

چرا اينقدر دير شد افتادنت در تكرارهاي مكرر هر روز من؟؟؟

بي بهانه...